โดนน้าด่าจนแอบนอนร้องไห้น้อยใจและคิดสั้น!

คือน้าเอามาส่งเรียนแทนแม่เพราะแม่ลำบากมากไม่มีเงินส่งเรียนอีกตอนนั้นจบม.4 พอดี  แล้วมาอยู่กับน้าที่กทม.ช่วยดูแลตึกให้น้าคือน้ามีห้องเช่า คือผมจะทำทุกอย่างเลยกวาดเช็ดถูคิดค่าน้ำค่าไฟเก็บค่าเช่าแต่บางครั้งด้วยความที่ผม ทำงานไม่ค่อยสะอาดน้าผมแกไม่ค่อยพอใจแกก็ด่าว่าไอโง่ไอควายกูให้ทำแค่นี้ทำไม่ได้กลับไปช่วยแม่กรีดยาง ไล่ผมอย่างกับหมูกับหมาแต่ผมไม่เคยเถียงเพราะรู้ว่าผมอาจจะทำงานไม่ดีพอผมอดทนให้แกด่าจนอารมณ์แกเบาลง น้าผมแกเป็นปากร้ายแต่ใจดี55อยู่มาเรื่อยๆผมก็ทำสะอาดบางครั้งไม่ค่อยสะอาดบ้างเพราะเรียนมาเหนื่อยๆขี้เกียจก็โดนน้าด่าคำหยาบมาเรื่อยๆจนมีครั้งนึงผมทำสะอาดทุกชั้นแต่ลืมไปทำในห้องเช่าชั้น2แกขึ้นมาดูแกขึ้นเรียกผมขึ้นไปแกก็เริ่มด่าแบบใครฟังต้องแบบมีอารมณ์แบบกูทำอะไรก็ผิด ผิดนิดเดียวโดนเหมือนผมไม่เคยทำงานเลย น้าก็ว่าไอสัตว์นรกกูส่งเรียนทำให้กูแค่นี้ไม่ได้ต่างๆนานาและมีคำนึงที่สะดุดเข้ามาในหัวคือแค่นี้ทำไม่ได้จะมีปัญญาเรียนจบไหม พอน้าเดินหายไป เขื่อนที่อดกลั้นไว้แตกสิครับผมร้องไห้หนักมากแบบแค่น้อยใจว่าทำไมเราถึงไร้ค่าขนาดนี้ผมก็มีความคิดอยากผูกคอตายแต่พอคิดอย่างนั้นผมรีบลบความคิดนั้นทิ้งแล้วนึกถึงแม่ที่ลำบากกว่าผมเยอะที่แม่อดทนตื่นเที่ยงคืนทำงานจนถึงบ่ายโมงได้นอนแค่สามสี่ชั่วโมงต้องตื่นมาหากับข้าวทำอาหารให้พ่อที่เป็นอัมมะพรึกที่เดินไม่ค่อยได้ต้องใช้ไม้ท้าวพยุงตลอดมือข้างซ้ายไม่มีแรงส่วนน้องผมจบแค่ป.5ก็ออกมาช่วยแม่ทำงานละ ผมคิดได้อย่างนั้นเลยนั้งให้กำลังใจตัวเองทั้งน้ำตาว่าสู้หน่อยแม่รอเราอยู่เรื่องเรียนก็กลางๆ3กว่าๆ คือบางครั้งผมผิดจริงแต่น้าด่าผมแบบเหมือนไปฆ่าใครมา จนมันเยอะมันเก็บกดไม่รู้จะพูดกับใครจะบอกแม่ก็กลัวท่านเครียด ผมได้แต่เก็บไว้แล้วแอบนอนร้องไห้ มันทำให้ผมรู้สึกดีนิดหน่อยและบางครั้งกลัวเป็นโรคซึมเศร้า555พยายามคิดบวกมีคนอื่นลำบากกว่าผมเยอะคือพยายามให้กำลังใจตัวเองตลอด